Przestępczość na rynku bankowym

Przestępczość na rynku bankowym Istota przestępstw na rynku bankowym polega na przedkładaniu podrobionego, przerobionego, poświadczającego nieprawdę albo nierzetelnie wypełnianego dokumentu bądź pisemnego oświadczenia o istotnym znaczeniu, w celu uzyskania kredytu, pożyczki pieniężnej, poręczenia, gwarancji, akredytywy, dotacji, subwencji, potwierdzenia zobowiązania wynikającego z poręczenia lub z gwarancji czy też podobnego świadczenia pieniężnego na określony cel gospodarczy, elektronicznego instrumentu płatniczego lub zamówienia publicznego. Przestępczość ta obejmuje także niewywiązywanie się z obowiązku powiadamiania właściwego podmiotu o powstaniu sytuacji mogącej mieć wpływ na wstrzymanie albo ograniczenie wysokości udzielonego wsparcia finansowego lub zamówienia publicznego bądź też na możliwość dalszego korzystania z elektronicznego instrumentu płatniczego. Ofiarami tego rodzaju przestępstw są banki, jednostki organizacyjne prowadzące podobną działalność gospodarczą, a także organy i instytucje dysponujące środkami publicznymi. Przestępczości na rynku bankowym sprzyjają błędne decyzje o przyznaniu kredytów osobom fizycznym i podmiotom gospodarczym, które są często poprzedzone:  składaniem wniosków kredytowych przez osoby legitymujące się sfałszowanymi dokumentami, na podstawie których uzyskiwane są również zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej i nr REGON stanowiące podstawę do otwierania rachunku bankowego dla fikcyjnego klienta;  składaniem wniosków kredytowych w imieniu firmy niekwalifikującej się do udzielenia jej kredytu;  przedstawieniem sfałszowanych dokumentów stwierdzających zdolność kredytową firmy;  ukrywaniem zadłużenia firmy, również w formie kredytów bankowych;  przedstawieniem nieprawdziwych danych dotyczących przedmiotu stanowiącego prawne zabezpieczenie kredytu;  przedstawianiem poręczycieli, którzy np.: legitymowali się fałszywymi dokumentami, podawali fałszywe dane o swoim stanie majątkowym i dochodach, byli poręczycielami kilku kredytów pobieranych przez jednego lub kilku kredytobiorców;  wzajemnym poręczaniem kredytów. Wyłudzenia i oszustwa na rynku bankowym mogą również polegać na pozyskiwaniu środków zgromadzonych na rachunku bankowym za pomocą zgubionych, skradzionych bądź podrobionych dowodów osobistych, a także do zakładania firm oraz kont bankowych przy wykorzystaniu osób ubezwłasnowolnionych. Ponadto uczestnicy rynku bankowego są narażeni na różnego rodzaju zagrożenia związane z wykorzystaniem nowych technologii, w tym nieuprawnioną penetrację zasobów informatycznych banku, phishing oraz skimming. W przypadku penetracji zasobów informatycznych banku, zagrożenie dotyczy głównie ryzyka utraty poufności danych i reputacji. Zagrożenia związane z penetracją zasobów możemy podzielić na wewnętrzne – potencjalnie groźniejsze (wykonywane przez pracowników banków lub firm świadczących usługi na rzecz banku) oraz zewnętrzne, wykonywane przez osoby spoza banku, głównie za pośrednictwem Internetu. W przypadku phishingu, który polega na pozyskiwaniu za pośrednictwem Internetu wrażliwych danych – haseł ID, loginów, itp., umożliwiających przestępcze dokonywanie operacji finansowych drogą elektroniczną, na kontach bankowych, bez wiedzy i zgody ich prawowitych właścicieli, można wyróżnić ataki: profilowane (ich celem jest konkretna osoba) lub masowe (np. rozsyłanie emaliowego spamu zapytań o dane autoryzacyjne, podstawianie stron internetowych). Skuteczność tych ataków jest niższa niż w przypadku ataków profilowanych, a stosowanie przez banki rozwiązania w postaci haseł jednorazowych, blokad konta przy niewielkiej liczbie prób błędnego logowania oraz podstawowych zasad bezpieczeństwa przez klientów banku (nieodpowiadanie na emalie i śledzenie komunikatów na ekranie komputera) pozwala na ograniczenie tego typu zagrożeń. Skimming oznacza nielegalne kopiowanie zawartości paska magnetycznego bez wiedzy jej posiadacza w celu wytworzenia kopii i wykonywania płatności za towary i usługi oraz płatności z bankomatów. Mamy do czynienia z pozyskiwaniem danych poprzez instalowanie na bankomatach urządzeń do ich pozyskiwania z pasków magnetycznych kart płatniczych, w celu ich przestępczego użycia bądź też wykorzystania kart zbliżeniowych (np. potencjalna możliwość ich skanowania czy wykorzystania urządzeń pośredniczących w celu dokonania transakcji zdalnie obciążającej cudze konto). Należy też zwrócić uwagę na przestępstwa popełniane z udziałem pracowników banku. Przestępczość ta dotyczy m.in. kradzieży gotówki, podrabiania podpisu klienta, kradzieży loginów i haseł do konta, poświadczania nieprawdy (np. zgodności z oryginałem), ujawnienia tajemnicy bankowej, manipulowania wartością oceny kredytowej, kradzieży pieniędzy klienta, (np. z dokonanej przez klienta rezygnacji z ubezpieczenia kredytu) i generowania nieprawdziwych umów dotyczących produktów bankowych. Niebezpiecznym zjawiskiem odnotowanym w ostatnim okresie jest również tworzenie się paralelnego względem bankowego rynku usług finansowych, w ramach którego funkcjonują podmioty (parabanki) oferujące różnego rodzaju świadczenia poza nadzorem i kontrolą Komisji Nadzoru Finansowego. Stwarzają one bezpośrednie zagrożenie, zarówno dla ich klientów, jak i systemu bakowego

Ostatnie wpisy

Archiwa

admin2 Opublikowane przez:

Bądź pierwszą osobą, która zostawi swój komentarz

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *